wskaznik rozwodow
Wolf porównał takie małżeństwa ze związkami aranżowanymi między mężczyznami a kobietami, którzy nie znali się aż do dnia ślubu. Posługując się wskaźnikami rozwodów i dzietności jako miernikami udanego pożycia małżeńskiego i aktywności seksualnej, wyraźnie wykazał istnienie efektu Westermarcka: wspólne dorastanie od wczesnego dzieciństwa źle rokowało przyszłemu pożyciu małżeńskiemu. Ten sam mechanizm dotyczy także innych ssaków naczelnych. Wiele z nich zapobiega kazirodztwu dzięki temu, że dorastające osobniki jednej płci opuszczają macierzystą grupę. Przedstawiciele owej „wędrownej" płci spotykają nowych, nie spokrewnionych partnerów, podczas gdy należący do płci „osiadłej" korzystają z dopływu różnorodności genetycznej przychodzącej z zewnątrz. Ale także pozostający razem bliscy krewni unikają na ogół współżycia płciowego ze sobą.